U2nl
Monnikenwerk
11 September 2009 -
Gisteravond was het zo ver, In the name of U2 kon aan het tweede theaterseizoen beginnen. En je hoorde het bandje verzuchten: “eindelijk!”
Alsof er geen vier maanden tussen de laatste volledige theatershow in Roosendaal en die gister in het Klooster in Nuenen hadden gezeten gingen we van start. Lekker hoor, weer ouderwets knallen.
U2NL blijft natuurlijk U2NL. En zo kon het gebeuren dat we besloten hadden voor dit seizoen niets te veranderen aan de theatershow en vervolgens met een compleet nieuw podium en drie nieuwe nummers in de set op stap gingen. Het houdt je scherp zullen we maar zeggen!
Dit alles bleek in goede aarde te ballen bij de bezoekers, na de gebruikelijk 3 nummertjes, “wow, wat gebeurt hier” kwam er beweging in de tent, nog even later de voetjes van de vloer. En in de pauze werd de zaal “even” om gebouwd van zittheater, naar statheater, inclusief statafels en directe verbinding met de bar. Rock ‘n Rolltheater!
Kortom een gezellige boel. Ook aan onze kant verliep het soepel. Even wennen aan de nieuwe opzet van het podium, even spanning voor de nieuwe nummers en hoppa, een toffe avond!
Zoals we ook al in het gastenboek van het Klooster schreven: Als het in elk klooster zo gezellig is, word ik monnik!
Geknipt om te leren
Premièrie; Geknipt om te leren
Door Marit van Eisden
Op maandagavond 5 Oktober gaat in de Amsterdamse Meervaart het toneelstuk Geknipt om te leren, oftewel Educating Rita, in première. De twee hoofdrollen zijn weggelegd voor Johnny Kraaijkamp jr. En Céline Purcell. Heel wat collega’s uit de musicalwereld zijn naar de Meervaart gekomen om hun collega. Célline Purcell te kunnen zien in haar eerste hoofdrol in een toneelstuk. Geknipt om te leren is gebaseerd op het bekende boek Educating Rita, waarvan een film is gemaakt en nu de Nederlandse toneelkomedie in de theaters te zien is. Annemarie Oster is verantwoordelijk voor de nieuwe vertaling van het stuk.
Frank is de professor in de literatuur. Hij houdt van een drankje en brengt de meeste tijd door op de universiteit of in de kroeg. Op een dag komt Rita, een praatgrage kapster, letterlijk zijn kamer op de universiteit binnenvallen. Hij is een mislukte schrijver die het leven heeft opgegeven. Zij is vastberaden het hare te veranderen door een opleidign te volgen. Langerzamerhand verandert hun beide levens door de aanwezigheid van elkaar.
Céline Purcell heeft met de rol van Rita haar eerste toneelrol te pakken. En die speelt ze vol overtuiging! In het begin lijkt het een beetje op de rol van Eliza Doolitle, de rol die Céline ongeveer twee jaar gelden speelde in My Fair Lady. Maar na een minuut of 10 is die associatie weg en zie je Rita op het toneel staan, vastbesloten om van alles te leren en haar examens te gaan halen. Zeer geloofwaardig neergezet door Céline.
Professor Frank wordt gespeeld door Johnny Kraaijkamp jr. Johnny heeft al een aardige cb opgebouwd in zijn leven. Op zijn tiende speelde hij al in de musical Oliver en heeft daarna veel op het otneel gestaan. En nu de rol van Frank, de ietwat alcoholistische professor die eigenlijk nergens echt zin meer in heeft, totdat Rita in zijn leven verschijnt. De omslag van het karater van Frank zie je heel langzaam veranderen, iets wat Johnny heel onopvallend laat gebeuren. Zijn sarcasme in zijn dronken buien zijn krachtig en geestig. Sterke rol van Johnny.
Het stuk speelt zich af op de universiteit in de kamer van Frank. Een groot vertrek gevuld met boekenkasten. De scènes worden afgesloten met het nummer Wild Thing, waardoor Céline de tijd krijgt even snel haar kleding te veranderen en op een nieuwe dag bij Frank langs te komen. Voor een toneelstuk is Genkipt om te leren van lange duur. Maar eigenlijk blijft het boeiend, ondanks dat er maar twee spelers zijn. Zij houden je nieuwsgierig en geïnteresseerd. Met perfect acteerwerk en met de nodige humor is Geknipt om te leren zeker de moeite waard om te gaan bekijken in de theaters. Ik denk dat men verrast zal zijn door het geen wat zich op het toneel afspeelt.
Ronald Goedemondt
Goedemondt Stapelt Grap op Grap op Grap
NRCNext 15-
Ronald Goedemondt begint te vertellen dat hij tegenwoordig wat assertiever in het leven staat en eindigt anderhalf uur later heel ergens anders. Via de voordelen van sandwichspread, het verschil tussen een hagedis en een Franse hagedis, de vraag waarom draaiorgels geen aansluiting voor een koptelefoon hebben en het probleem dat zuignappen altijd weer loslaten zonder dat dat op de verpakking staat vermeld. Om maar een paar voorbeelden te noemen. Voor zijn vorige programma Ze bestaan echt, dat zijn tweede was, ontving Goedemondt dit najaar de Neerlands Hoop, de prijs voor veelbelovend cabarettalent.
En nu, in zijn nieuwe voorstelling Dedication, maakt hij dat juryoordeel meer dan waar. Door zijn grillige fantasie is zijn optreden een aaneenschakeling van onverwachte wendingen, dwaze observaties en combinaties van onderwerpen die niets met elkaar te maken hebben.
Hij stapelt grap op grap op grap, en strooit met zinnetjes waarmee pas bij nader
inzien iets raars aan de hand is: “Het is niet voor niets dat beschaving een Nederlands
woord is.” En door de hilariteit die hij te weeg brengt, doet het er niets toe dat
er ook wel eens een minder geslaagde kwinkslag tussen zit. Soms is het net alsog
Goedemondt een parodie op een geëngageerde cabaretier speelt -
Leon van der Zanden
Gevoel bij Van der Zanden is écht
21 September 2009 -
EINDHOVEN -
Van der Zanden weet de pure en echte emoties te schilderen in lichte tinten. Nergens vervalt het verhaal in goedkoop sentiment of holle retoriek. De man geeft zijn eigen emoties en onzekerheden bloot, zonder dat het exhibitionistisch wordt. Het gevoel is echt, zoals de verhalen echt zijn. Zo bezien Is ‘Cola’ een prachtig afscheid. Maar valt er dan niks te lachen? Dit is toch cabaret?
Natuurlijk kun je je lol op met lange Leon! Van der Zanden is een van de weinige cabaretiers in ons land waar de positiviteit werkelijk vanaf spat. In een genre dat onderhand overbevolkt wordt door azijnpissers die honderd jaar geleden gewoon dominee zouden zijn geworden, is hij een welkom zonnestraaltje. Van der Zanden kan kritisch zijn zonder hatelijk te worden, treurig zijn zonder depri te worden. Deze man is gewoon een meter of twee aan positive vibrations.
Een grote kerel met een grote mimiek. Zijn timing is subliem en zijn gebaren reiken echt to achterin de zaal, zijn gezicht spreekt boekdelen.
Hij is echt de funny man over wie hij vertelt. Zijn razendsnelle presentatie en de sublieme interactie met de zaal maken duidelijk dat Van der Zanden een vakman is, die zijn plaats aan de top verdient. Moeiteloos weet hijs de balans tussen ernst en humor te vinden en in het voordeel van de humor door te laten slaan.
‘Cola’ is een show die het je soms niet gemakkelijk maakt. Dat hoort zo, het is pas cabaret als het af en toe pijn doet. Maar nergens wordt het pijnlijk en altijd blijft er genoeg te lachen. Een prestatie van formaat van een man van formaat.